ديگر احتياجي نيست شخصاً جشنواره ها را از نظر مهلت ارسال آثار و غيره زمان بندي کنيد. ديگر اينکه هر جشنواره جديدي که ظهور کند نامش را در آنجا خواهيد يافت. اما به طور متوسط در هر ماه از اين ليست هاي سي تايي، شش جشنواره پيدا مي کنيد که به کارتان بيايد. حالا بايد با استعانت از زبان انگليسي به غربال جشنواره ها بپردازيد. بعضي جشنواره ها از عنوانشان پيداست که با فيلم شما هماهنگي ندارند. مثلاً جشنواره فيلم هاي علمي تخيلي يا (Science-Fiction) Sci-Fi. هر ماه دو سه جشنواره با عنوان Gay and Lesbian Film Festival خواهيد ديد که فيلم هاي با موضوعيت هم جنس بازي را مي پذيرند. نام کشور يا شهر صاحب جشنواره را مي توانيد روبروي عنوان جشنواره ببينيد. بعضي جشنواره ها متعلق به اسرائيل هستند و اگر هم شخصاً بخواهيد در آن شرکت کنيد براي پست کردن فيلم به مانع برمي خوريد. از اينجا به بعد بايد وارد لينک جشنواره ها بشويد و عمليات غربال را ادامه دهيد. با کليک کردن روي نام هر جشنواره، صفحه اي باز مي شود که هنوز متعلق به سايت filmfestivals.com است. در آن صفحه توضيحات مختصري از موضوعيت جشنواره خواهيد ديد. شايد با مطالعه آن متوجه شويد که آن جشنواره، تنها يک برنامه نمايش فيلم هاي کلاسيک دهه 60 است و اصلاً بنا ندارد فيلم از جاي ديگري بپذيرد. شايد متوجه شويد که آن جشنواره تنها فيم هاي سينمايي (Feature) را مي پذيرد و فيلم شما کوتاه (Short) است. يا فقط فيلم هاي مستند (Documentary) را مي پذيرد و شما يک فيلم تجربي (Experimental) داريد. براي مرحله بعد غربال بايد وارد سايت رسمي جشنواره شويد. براي اين منظور چشم خود را در صفحه اي که باز شده بود به کار بيندازيد و جايي در گوشه سمت راست، پايين صفحه، لينک Official Website را پيدا کرده رويش کليک کنيد. وارد سايت خود جشنواره مي شويد. ابتدا اگر زبان سايت، غير از انگليسي است منوهاي سايت را مورد بررسي قرار داده و زبان را انگليسي کنيد. حالا بايد دنبال دو چيز بگرديد. اول قوانين جشنواره (Rules and Regulations) دوم فرم ورودي جشنواره (Entry Form). قوانين جشنواره اولويت دارد. چون شايد با مطالعه آن بفهميد که فيلمتان به دردشان نمي خورد و ديگر نيازي به فرم ورودي نيست. قوانين هر جشنواره مختلف است و ممکن است 5 تا 15 بند باشد. شما بايد تمام بندهاي قوانين را با دقت بخوانيد و چيزي را جا نيندازيد. امان از زبان انگليسي! اولين چيزي که بايد در قوانين به دنبالش بگرديد مسئله کارمزد بازبيني فيلم يا Fee است. اگر جشنواره اي Fee داشته باشد به اين معني است که بايد علاوه بر فرم ورودي و فيلم، مبلغي را ارسال کنيد. اين مبلغ مي تواند 5، 10 يا 20 دلار باشد. شايد هم مبالغ ديگري باشد، اما معمولاً در همين حدود است. Fee را يا بايد در همان بسته پستي قرار بدهيد و يا از طريق حساب هاي اينترنتي به حساب جشنواره واريز کنيد. در اين صورت بايد يک حساب اينترنتي مانند Pay Pal داشته باشيد. نمي دانم توابع ايران مي توانند اين حساب را باز کنند يا نه. به هر حال شخصاً تمامي جشنواره هايي را که Fee دارند بلااستثنا در غربال خود حذف مي کنم. مگر اينکه موضوع آن خيلي هماهنگ با فيلم باشد و مطمئن باشم که فيلم در آن جشنواره موفق مي شود، که تا به حال هم چنين موردي پيش نيامده است. جشنواره هاي معروف و معتبر Fee ندارند. تقريباً صد در صدِ جشنواره هاي آمريکايي Fee دارند و عملاً با ديدن نام يک ايالت آمريکايي در ليست طولاني جشنواره ها از کنارش رد مي شوم.

شايد جشنواره تنها براي توابع (Resident) کشور انگليس باشد. ممکن است در جشنواره اي فقط افراد کشورهايي که به زبان اسپانيايي صحبت مي کنند (Spanish-Speaking Countries) حق شرکت

داشته باشند. شايد جشنواره اي، بين المللي باشد ولي بخش فيلم کوتاه آن ملي (Domestic) باشد.

جشنواره اي هست که در ساعتي معين موضوعش را روي سايت اعلام مي کند و فيلمسازان 24 ساعت فرصت دارند با توجه به آن فيلم کوتاه بسازند و نسخه نهايي را از طريق اينترنت به جشنواره ارسال کنند. مثل امتحانات انشا. بايد حواستان باشد که اين جشنواره را اشتباه نگيريد و برايش فيلم پيش ساخته نفرستيد.

معدود جشنواره هايي فيلم Mockumentary مي پذيرند. اين گونه فيلم، به آثار مستندي اطلاق

مي شود که حالت هجو و طنز دارند.

برخي جشنواره ها فقط فيلم هاي 16 و 35 ميليمتري را قبول مي کنند. اما اکثر جشنواره هاي فيلم کوتاه، سيستم هاي ديجيتال را مي پذيرند..

جشنواره هاي اروپايي عموماً با موسيقي انتخابي (و نه اوريجينال) مشکلي ندارند. اما ممکن است در قوانين جشنواره هاي آمريکايي، کانادايي و استراليايي ببينيد که نمي توانيد از موسيقي بدون کپي رايت استفاده کنيد. البته با توجه به اينکه ايران تابع کپي رايت نيست، گمان کنم استفاده از موسيقي هاي ايراني مشکلي را ايجاد نکند. در چنين زمينه هايي است که لازم مي شود Email جشنواره را پيدا کنيد و به زبان انگليسي و نه فارسي! از آنها بپرسيد آيا مي توانم موسيقي ايراني استفاده کنم يا نه؟ اگر هم خيلي مسلط باشيد مي توانيد با دبيرخانه تماس حاصل کنيد و اين سوال را بپرسيد. به هر حال هرگونه ابهامي در قوانين جشنواره باشد، نيازمنديد که با آنها مکاتبه کنيد.

در قوانين، مواردي مانند ميزان جوايز جشنواره، بخش هاي مختلف جشنواره و ديگر اطلاعات جانبي را خواهيد ديد.

اگر با قوانين مشکلي نداشتيد و فيلمتان مطلوب جشنواره بود فرم ورودي را بيابيد و آنرا پر کنيد. جشنواره هاي باشعور، فرم ورودي و قوانين خود را در صفحه اول و جلوي چشم مي گذارند. اما در بعضي جشنواره ها لازم مي شود که به جستجو در سايت بپردازيد. بعضي فرم هاي ورودي فايل وُرد (Word) هستند و مي شود در کامپيوتر تکميلشان کرد. بعضي فايل پي. دي. اف. (PDF) هستند و قاعدتاً بايد پرينت گرفت و دستي پر کرد. بعضي فرم ها هم بايد بصورت اينترنتي پر شوند. بعد از آنکه يک فرم اينترنتي را پر کرده، آنرا ثبت (Submit) کرديد يکي از اين حالات پيش مي آيد:

الف) نسخه قابل پرينت همان اطلاعات را براي شما نمايش مي دهد و مي گويد که بايد اين نسخه را پرينت بگيريد و امضا کنيد و به همراه فيلم بفرستيد.

ب) پيامي ظاهر مي شود که: نسخه قابل پرينت را ظرف فلان مدت به ايميلتان ارسال مي کنيم و بايد از آنجا دريافتش کنيد.

ج) احتياجي به پرينت و امضاي فرم نيست و ثبت اينترنتي اش کفايت مي کند، تنها بايد فيلم را بفرستيد.

موارد مختلفي را بايد در فرم هاي ورودي پر کنيد که برخي شان از اين قبيل است:

عنوان اصلي فيلم که معمولا بايد با فونت انگليسي نوشته شود. مثلاً فرش باد را مي نويسيم

Farshe Baad. اگر جا به اندازه کافي بود خوب است به رسم الخط فارسي هم بنويسيد. فرمت اصلي فيلم (Original Format) يعني دوربيني که با آن فيلم را گرفته ايد چه نواري مي خورده؟

(MiniDV - DVD - etc.). ترجمه انگليسي عنوان فيلم. نسخه نمايش (Screening Format) يعني شايد فرمت اصلي فيلمتان MiniDV باشد اما جشنواره اين اجازه را به شما داده که مثلاً نسخه DVD را براي نمايش بفرستيد. خلاصه داستان فيلم به زبان انگليسي. بيوگرافي. فيلموگرافي (فهرست فيلم هايي که ساخته ايد). ايميل تهيه کننده و کارگردان. آدرس تهيه کننده و کارگردان. اگر جشنواره، دانشجويي باشد از شما تلفن دانشکده، نام دانشکده، آدرس و ايميل آن را مي خواهند که مي توانيد به اين ترتيب پر کنيد:

نام دانشکده (School): Faculty of Cinema and Drama - University of Art

آدرس دانشکده: No.16, Varzandeh st, Mofatteh st, Tehran (احتمالاً عنايت داريد که در زبان انگليسي آدرس را از پلاک (No.) شروع مي کنند و بعد سراغ کوچه(Alley) و خيابان (St.) و ميدان (Sq.) مي روند. هنگام نوشتن آدرس خودتان، دقت کنيد.)

کد پستي (Zip or Post Code): 1571745311

تلفن دانشکده: +98 (0)21 88826818 +98 (0)21 88821856 (به نحوه نوشتن کد کشور و شهر دقت کنيد و همين مدل را براي تلفن خودتان به کار ببنديد.)

فاکس دانشکده: +98 (0)21 88300666

ايميل دانشکده: dehghanpour@art.ac.ir

اگر کارگردان و تهيه کننده يک نفر بود، اطلاعات کارگردان را پر کرديد و همان اطلاعات را براي تهيه کننده خواسته بود، مي توانيد به جاي دوباره کاري جلوي نام تهيه کننده بنويسيد:Same as Director و جاي بقيه اطلاعات را خالي بگذاريد.

Distributor فردي است که مسئوليت پخش فيلم را به عهده دارد. اگر اطلاعات اين فرد را هم خواسته بود و خود کارگردان، پخش کننده فيلم بود دوباره Same as Director بنويسيد..گاهي اين گزينه ها را در فرم هاي ورودي مي بيني

World Premier: يعني جشنواره اي که فرمش را پر مي کنيد اولين جشنواره اي در سراسر دنيا است که فيلمتان به آن راه يافته است./

International Premier: يعني فيلمتان در جشنواره هاي داخلي به نمايش درآمده ولي اين اولين جشنواره خارجي اش است./ European Premier: يعني فيلمتان در جشنواره هاي خارجي شرکت کرده است ولي اولين باري است که در جشنواره اي اروپايي شرکت مي کند.

/ Finnish Premier: يعني فيلم شما در جشنواره اروپايي ديگري شرکت کرده ولي اولين باري است که در جشنواره اي فنلاندي شرکت مي کند./

و به همين ترتيب براي قاره ها و کشورهاي ديگر.

اگر از شما عکس کارگردان، عکس صحنه فيلم (Still of the Scene) يا عکس پشت صحنه فيلم

خواسته بود، بهترين راه اين است که طي يک ايميل اين موارد را ارسال کنيد. فراموش نکنيد که در ايميل به نام فيلم و تهيه کننده اشاره کنيد..

در معدود مواردي کپي ID کارگردان را مي خواهند که يعني کپي پاسپورت کارگردان يا هر کارت شناسايي که اطلاعات فرد را به زبان انگليسي داشته باشد. گاهي مشخصاً به کپي پاسپورت اشاره مي کنند. بعيد است که کارت شناسايي با اطلاعات فارسي به درد جشنواره بخورد. تصوير اين ID قابل ايميل کردن است.

شايد از شما Dialogue List هم بخواهند که شامل متن انگليسي تمام ديالوگ هاي فيلم مي شود. يا List of All Audible and Visible Texts in the Movie را مي خواهند که علاوه بر ديالوگ ها، تمام متن هاي قابل مشاهده در فيلم را شامل مي شود. اين مورد را هم غالباً مي توانيد با ايميل بفرستيد.

اگر جشنواره دانشجويي باشد شايد مدرکي بخواهند که دانشجو بودن فيلمساز را حين ساختن فيلم ثابت کند. مي توانيد تصوير کارت دانشجويي را به عنوان اين مدرک ارسال کنيد.

Cast به معني اسامي بازيگران است. جلوي Photography بايد اسم تصويربردار فيلم را بنويسيد و نه عکاس آن را.

نسخه فيلمي که براي جشنواره ارسال مي کنيد در 95 درصد موارد بايد زيرنويس انگليسي داشته باشد. در الباقي موارد مي خواهند که ليست ديالوگ هاي فيلم را به همراه تايم کُد (Time Code) بصورت جداگانه ارسال کنيد. Time Code يعني بايد کنار هر ديالوگ چنين چيزي بنويسيد: 00:05:43 که يعني اين ديالوگ در اين دقيقه و ثانيه از فيلم بيان مي شود. جشنواره هاي کمي چنين چيزي مي خواهند..قاطبه جشنواره ها از شما نسخه DVD يا VHS فيلم را براي بازبيني مي خواهند. واضح است که نسخه VHS سخت تر پست مي شود. جشنواره ها، فيلم را روي CD نمي پذيرند. تعداد بسيار اندکي از جشنواره ها نسخه MiniDV را براي بازبيني خواهند خواست. اما اگر فيلمتان پذيرفته شد، براي نمايش فيلم بايد نسخه MiniDV را بفرستيد. بعضي جشنواره ها هم به همان نسخه DVD به عنوان نسخه قابل اکران بسنده مي کنند.

برخي جشنواره ها اينترنتي اند و ابتدا نسخه کم حجمي را براي بازبيني مي خواهند. بايد فُرمت فايل فيلم و حجم آنرا را بر اساس انتظارات جشنواره تنظيم کنيد (wma, mov, mpg, …) و بعد آنرا براي جشنواره ايميل کنيد. اگر فيلمتان پذيرفته شد نسخه با کيفيت تري از شما مي خواهند. بايد خروجي جديدي بگيريد و با توجه به اين که اين نسخه هاي با کيفيت حجم بسيار زيادي دارند بهتر است فايل را از کافي نت هايي که خطوط ADSL دارند ايميل کنيد..

جشنواره هاي اروپايي معمولاً از شما مي خواهند و اگر هم نخواستند خودتان پشت پاکت بسته پستي بنويسيد: For Temporary Cultural Purposes Only, No Commercial Value يعني "براي مصارف موقت فرهنگي، فاقد ارزش اقتصادي"

در حال حاضر قيمت پست سفارشي براي بسته پستي که حاوي يک DVD و چند کاغذ باشد حدود 3200 تومان است. کساني مانند دانشجويان خوابگاهي که احتمالاً بصورت همزمان چند فيلم آماده دارند مي توانند فرم خود را به همراه فرم دوستانشان ارسال کنند و تا زماني که وزن بسته از نيم کيلو بالاتر نرود هزينه پستي تغييري نمي کند..

تعداد اندکي از جشنواره ها خواهند خواست که Proforma Invoice (پيش فاکتور) را به همراه فيلم پست کنيد. Proforma Invoice فاکتوري است که در آن به چيزهاي داخل پاکت يعني يک DVD و چند کاغذ (Printed Materials) اشاره مي کنيد و قيمت اين موارد را جلويشان مي نويسيد. کاغذها که قيمتي ندارند ولي جلوي DVD مي توانيد 1 يورو بنويسيد. نمونه Proforma Invoice را مي توانيد با جستجو در اينترنت بيابيد..تصور مي کنيم همه اين مراحل را بصورت قاچاقي و بدون بلد بودن زبان انگليسي انجام داديد. حالا فيلم شما پذيرفته شده و از دبيرخانه جشنواره به شما زنگ مي زنند و مي گويند:

There are some ambiguous points about your film!-

چه جوابي داريد بدهيد؟ معمولاً مکاتبات جشنواره با فيلمساز از طريق ايميل است اما براي خودم يکبار پيش آمد که به خانه زنگ بزنند. جشنواره اي انگليسي بود و طرف سه مورد را مطرح کرد که تجربه خوبي بود. اول اين که پرسيد ابتداي فيلم نوشته ايد In the Name of God اين عنوان است يا زيرنويس يا چه؟ گفتم فيلمسازهاي ايراني فيلم هاي خود را (معمولاً) اين گونه شروع مي کنند. برايش جالب بود و گفت: It's Good to Know . مورد دوم، گفت در تيتراژ نوشته ايد نويسنده، تهيه کننده، کارگردان و تدوينگر: فلاني. اگر فقط بنويسيد تهيه کننده و کارگردان: فلاني، اسمتان پرقوت تر خواهد بود. سوم عنوان فيلم بود که با نگاه به فرهنگ لغات، معادل انگليسي اش را پيدا کرده بودم، ولي طرف که زبان مادري اش انگليسي بود گفت تا به حال آنرا نشنيده! بايد عنوان انگليسي فيلم از ميان لغات Elementary باشد، يعني لغاتي که هر انگليسي زبان بلد است.

يادگيري زبان انگليسي کار دشواري نيست. شخصي مي گفت کتاب هاي انگليسي آموزش و پرورش طي هفت سال نمي تواند چيزي در مُخ دانش آموزان فرو کند، نتيجتاً همه فکر مي کنند که با چه زبان دشواري روبرو هستند. اما حقيقت اين است که انگليسي آن قدرها هم دشوار نيست. کلاس هايي که بطور آزاد به آموزش مکالمه مي پردازند و سخت گيري در انجام تکاليف نشان نمي دهند گزينه هاي خوبي هستند. خوشتان بيايد يا نيايد، گوي برنده سير پايان ناپذير جشنواره ها در دست کسي است که انگليسي بداند. البته نمي شود پنهان کرد کسي که ذوق هنري قوي اي داشته باشد چه با انگليسي چه بدون آن نهايتاً هنر خود را عرضه خواهد کرد. اما انگليسي پرقوّت ترين کاتاليزور است. شک نکنيد کلاس هاي آزاد زبان از همه کلاس هاي دانشکده ارزشمند تر است!

بايد خود را آماده کنيد که 45 روز بعد از ارسال فيلم، ايميلي دريافت کنيد با اين مضمون: خيلي متشکريم که به جشنواره ما توجه نشان داديد. امسال بيشتر از تمامي سال هاي گذشته فيلم دريافت کرديم. اگر اين نامه را مي خوانيد به اين معني است که فيلم شما پذيرفته نشده است!

اما شايد هم دعاي مادرتان گرفت و فيلمتان در بخش رقابتي جشنواره (Competitive Part)

پذيرفته شد. جشنواره اي که شما در آن پذيرفته شديد از دو حالت خارج نيست:

الف) در صورت درخواست شما برايتان دعوت نامه اي از طريق ايميل يا فاکس ارسال مي کند که با استفاده از آن مي توانيد از سفارت مربوطه ويزا بگيريد. اما جشنواره هزينه هاي اقامت شما را متحمل

نمي شود. مي توانيد با هزينه شخصي به سفر برويد. .

ب) اگر خواستيد جشنواره دعوت نامه را مي فرستد، ويزا را تهيه مي کنيد و جشنواره هزينه هاي اقامت (Accommodation) را بر عهده مي گيرد. در اين صورت شما در هتلي که جشنواره در نظر گرفته مقيم مي شويد و احتمالاً هر روز مبلغي حدود 60 يورو دريافت مي کنيد که حکم هزينه غذا و گردش شما را دارد. اگر صرفه جويي کنيد احتمالاً هزينه ساخت فيلم بعدي را از همين پس انداز درمي آوريد!

اما در هر دو حالت هزينه سفر (بليط هواپيما، قطار و ...) تماماً بر گردن خود فيلمساز است. تعداد انگشت شماري جشنواره هستند که بعد از رسيدن به محل برگزاريشان، هزينه بليط را بازپرداخت (Refund)

مي کنند. اغلب جشنواره هاي معتبر هم چنين قاعده اي ندارند. ولي از شخصي که تهيه کننده اثرش مرکز گسترش سينماي مستند و تجربي بود متوجه شدم که هزينه هاي بليط جشنواره را خود مرکز براي او پرداخت کرده. شايد چنين قاعده اي نيز در مورد همه فيلم هاي مرکز عموميت نداشته باشد..

اگر براي جشنواره به کشور خارجي رفتيد معمولاً نشست هايي برگزار مي کنند که درباره فيلمتان بحث کنيد، اگر انگليسي ندانيد چه خاکي بر سرتان مي ريزيد؟! اگر از روزنامه اي محلي خواستند از شما مصاحبه بگيرند چه؟

در باب اعتبار جشنواره ها

تصور کنيد يک فيلم دارم که در سه جشنواره پذيرفته شده. يکي از آنها جشنواره فيلم ايرپن (Irpen) متعلق به کشور اوکراين است. ديگري جشنواره اينترنتي فيلم هاي کوتاه متعلق به سايت ياهو (Yahoo) است و يکي از داورانش هم جان کيوزاک (John Cusack) بازيگر آمريکايي است. سومي هم جشنواره فيلمينت (Filminute) انگلستان است. خبري مي آيد که آن فيلم در جشنواره ايرپن برنده مقام بهترين اثر داستاني از ديدگاه تماشاچيان شده و در دو جشنواره ديگر مقامي نياورده. کارگردان طبيعتاً در معرفي توفيقات خود به جشنواره ايرپن اشاره مي کند و از بردن اسم دو جشنواره ديگر صرف نظر مي کند. شايد در موارد خاص به جشنواره ياهو اشاره کند آن هم به خاطر نام جان کيوزاک. اما آيا واقعاً توفيق او در اين دو جشنواره بوده؟ حالا وارد جزئيات اين جشنواره ها مي شويم و مي بينيم که تعداد فيلم هاي ارسالي به جشنواره ايرپن 122 بوده و از بينشان 32 فيلم به بخش رقابتي راه يافته اند. اما تعداد فيلم هاي ارسالي به جشنواره فيلمينت 900 بوده و تنها 25 فيلم انتخاب شده اند. ورود به فهرستي 25 تايي از ميان 900 فيلم توفيق بيشتري است يا ورود به فهرست 32 تايي از بين 122 فيلم؟ مشکل اينجاست که اخبار تلوزيون به تعداد فيلم هاي ارسالي کاري ندارد و فقط جايزه مي شناسد. تعداد فيلم هاي ارسالي به جشنواره ياهو بعد از کلي تبليغات و هياهو از سراسر دنيا 530 مورد مي شود، که تعدادي از آنها فقط شوخي هاي تصويري آماتوري است. از بين اين 530 فيلم 36 اثر به بخش رقابتي مي روند. اما کارگردان ترجيح مي دهد به اين جشنواره اشاره کند تا به جشنواره فيلمينت. چرا که مي تواند به اسم جان کيوزاک استناد کند. پرواضح است که بار هنري فيلمينت از بقيه بيشتر است اما اکثريت به بار هنري کاري ندارند.

جشنواره هايي که به اسم يک شهر هستند غالباً از ديگر جشنواره ها معتبرترند.

يکي از سايت هايي که ذکر نامش در اينجا ضروري است سايت بسيار خوب و قوي filmfestivalworld.com است. اين سايت شايد قوي ترين و جامع ترين سايت در زمينه اطلاعات

جشنواره ها و تاريخ برگزاري آنها باشد. برخي از اطلاعات سودمند اين سايت، تنها در صورت عضويت در آن قابل ملاحظه است. Accreditation همان اعتبارگذاري جشنواره است که مي توانيد آنرا در اطلاعات برخي از جشنواره ها ببينيد. علاوه بر اين، مي توانيد آخرين مهلت ارسال آثار به جشنواره ها را بر اساس روز و ماه پيدا کنيد. شخصاً ابتدا در filmfestivals.com جشنواره ها را غربال مي کنم، چون به ليست سي تايي و يک جاي آن عادت کرده ام، بعد جهت احتياط نگاهي هم به filmfestivalworld.com مي کنم تا چيزي جا نيفتد. شايد شما ترجيح دهيد از ابتدا سراغ filmfestivalworld.com برويد. من هم کم کم دارم به اين سايت عادت مي کنم و ترجيحش مي دهم. چون خيلي سريع تر مي شود عمليات گزينش را از طريقش انجام داد. ابتدا وارد سايت شويد. در منوهاي سمت چپ دو تقويم خواهيد ديد. در تقويم بالايي روزهايي که با رنگ قرمز مشخص شده اند آخرين مهلت هاي ارسال آثار (Call for Entry Deadlines) را نشان مي دهند. سراغ Deadline هايي برويد که بيست روز با روزي که در آن هستيد فاصله دارند. با کليک کردن روي اعداد قرمز، ليست جشنواره يا جشنواره هايي که تا آن روز فيلم مي پذيرند به اضافه ديگر

Deadline هاي آن ماه مي آيند. به ترتيب روي هر جشنواره کليک کنيد و قابليت انتخاب فيلم خود را بررسي کنيد.

اگر مي خواهيد به صورت پيگير، ميان جشنواره ها چرخ بزنيد حتماً عضو سايت withoutabox.com شويد. برخي جشنواره ها، ثبت فيلم را تنها بصورت اينترنتي از طريق withoutabox.com انجام مي دهند. در جشنواره هايي که هم فرم دستي دارند و هم از طريق withoutabox.com فيلم ثبت مي کنند، فرم دستي را ترجيح مي دهم. بعد از عضويت در withoutabox.com مي توانيد مشخصات فيلم خود را در حساب (Account) خود وارد کنيد. با اين کار اگر ثبت فيلم را از طريق اين سايت پيگيري کنيد، سايت به صورت اتوماتيک به شما مي گويد که فيلمتان با کدام شرايط جشنواره هماهنگي دارد و با کدام ندارد. با عضويت در اين سايت به طور مداوم ايميل هايي دريافت خواهيد کرد که جشنواره هايي را به شما معرفي مي کنند. اما اکثرشان کارمزد ثبت فيلم (Upgrade Project Save) به مبلغ 5 دلار مي طلبند و بايد به دنبال آنهايي که بدون هزينه (No Entry Fee) هستند بگرديد. البته خيلي کم پيش مي آيد که چيزي بيشتر از دو سايت قبلي دستگيرتان کند ولي براي همان مسأله ثبت فيلم، به عضويت در آن نيازمنديد.

جشنواره هايي که محدوديت موضوعي و زماني دارند

شايد شما فيلمي ساخته ايد که مدت آن بر حسب اتفاق صد و سه ثانيه شده و حالا چشمتان به

جشنواره هايي خورده که فيلم هاي صدثانيه اي، يک دقيقه و نيمي، يک دقيقه اي، سي ثانيه اي و غيره را مي پذيريند. حالا برايتان سوال پيش آمده که آيا فيلمم را براي تناسب با اين جشنواره ها کوتاه کنم يا نه. جواب اين است که بستگي به خود فيلم دارد. اگر اثرتان واقعاً قوي باشد بهتر است به اين گونه جشنواره ها بي محلي کنيد. چرا که با شرکت دادن فيلم خود در اين جشنواره ها به هرحال کارنامه اي در دست خواهيد داشت که نشان مي دهد فيلم شما در ميان فيلم هاي مثلاً يک دقيقه اي توفيق يافته و نه در ميان سيل فيلم هاي کوتاهي که با طول هاي زماني متفاوت ساخته مي شوند. اما اگر فيلم آن چنان قوي نيست و شانس خود را براي شرکت دادنش در چند جشنواره بي محدوديت امتحان کرده ايد و نتيجه نگرفته ايد، پس اثر را دوباره تدوين کنيد و به تلاش خودتان ادامه دهيد. اگر اندکي براي جشنواره ها فيلم بفرستيد به آهستگي با سليقه آن ها و مهم تر از آن با سطح فيلم هاي خود آشنا مي شويد.

براي جشنواره هايي که محدوديت موضوعي دارند هم توضيح بالا صدق مي کند. مثلاً فيلمساز زني هستيد و يک فيلم در دست داريد و جشنواره اي را مي بينيد که مخصوص زنان است و فقط آثار فيلمسازان زن يا فيلم هاي با موضوعيت زن را مي پذيرد. اشکالي ندارد که اثرتان را برايشان بفرستيد ولي اگر خيلي شاهکار زده بوديد و در جشنواره هاي مختلف ديگري حضور يافتيد، به جشنواره مخصوص زنان اشاره نکنيد. به همين ترتيب براي جشنواره هاي معلولين و محيط زيست و حقوق بشر و ....

اين قاعده معمول است که در کارنامه هنري، به حضور در جشنواره هاي بين المللي و جوايز بين المللي اشاره مي شود ولي در مورد جشنواره هاي ملي، تنها به جوايز اشاره مي شود.

اسپايک لي در جايي گفته است: اگر شما با استعداد هستيد و يک فيلم داريد و کسي آن را نمي بيند، تقصير خودتان است.

اميدوارم در آينده نه چندان دور در جشنواره هاي معتبري بدرخشيد..