1. تهيه کننده آن جايي مثل انجمن سينماي جوانان ايران يا مرکز گسترش سينماي مستند و تجربي است. در اين صورت، خود اين مراکز فيلم را براي جشنواره هاي داخلي و خارجي ارسال مي کنند و کار شما راحت است. حوزه هنري هم احتمالاً ارسال فيلم براي جشنواره هاي خارجي را دارد. منتها چنين مراکزي در هر سال تعداد بسياري توليد فيلم کوتاه دارند و اگر در کار شما نوعي ضعف ساختاري و مفهومي مشاهده کنند از امتحان کردن شانس در جشنواره ها پرهيزمي کنند. يعني اگر هفتاد در صد احتمال بدهند که فيلمتان شانس قبول شدن نخواهد داشت به خاطر آن سي در صد، فيلم را ارسال نمي کنند. چنين مراکزي به خوبي با سليقه جشنواره ها و فيلم هاي مطلوبشان آشنا هستند. ولي شايد شما تمايل داشته باشيد که اين شانس هاي سي درصدي را امتحان کنيد. پس مي توانيد با انجمن صحبت کنيد و اگر قبول کردند، خودتان در اينترنت به جستجو بپردازيد، جشنواره پيدا کنيد، فرم هاي جشنواره ها را پر کنيد و بعد به انجمن برده و امضاي تهيه کننده را بگيريد. آنگاه فيلم را پُست کنيد. حتي اگر هم فيلمتان آن چنان ضعيف نباشد، انجمن نمي تواند همه فيلم هاي توليدي اش را براي يک جشنواره ارسال کند، پس دست به گزينش مي زند. در نتيجه راهکار پيگيري شخصي براي جشنواره ها مي تواند سودمند باشد. شايد هم انجمن به شما اين اجازه را ندهد و پيگيري شخصي شما را قبول نکند. يکي از فيلمسازان موفقي که فيلم کوتاه مي ساخت مي گفت اگر هزينه اي که انجمن براي فيلم تو پرداخت مي کند 500 - 600 هزار تومان باشد، بهتر است که از خير اين مبلغ بگذري و خودت فيلم را تهيه کني. چون اگر آنها تهيه کنند با مبلغي اندک صاحب فيلم شده اند و ديگر دست کارگردان بسته است.

2. تهيه کننده شما برخي نهادها يا ارگان هاي دولتي يا خصوصي هستند که کار اصلي شان فيلمسازي نيست ولي در راستاي حمايت از فرهنگ، به توليد فيلم کوتاه هم مي پردازند. چنين جاهايي قاعدتاً پيگيري جشنواره اي فعالي ندارند و به احتمال قوي خوشحال هم مي شوند که کارگردان فيلم، اثر را براي جشنواره هاي مختلف ارسال کند. پس بايد بعد از پرکردن فرم، آنرا به امضاي تهيه کننده برسانيد. اما چنين تهيه کنندگاني حساب و کتاب ندارند و شايد به احتمال ضعيف، عشقشان نکشد که فيلم به جشنواره هاي خارجي برود و کار را محبوس کنند.

3. تهيه کننده فيلم همان کارگردان است که در اين صورت از هفت دولت آزاد است و مي تواند با فيلم هرکار خواست بکند. احتمال قوي کسي که اين متن را مي خواند از اين دسته است. اين دسته کساني را شامل مي شود که هنوز اعتماد انجمني را جلب نکرده اند و توانايي هنري خود را نشان نداده اند. اين دسته عموماً کساني هستند که هيچ کس جز مادرشان از آنها حمايت نمي کند و اکثريتي هستند که مي خواهند کارشان ديده شود. نه اينکه دوستان و فاميل را جمع کنند و کارشان را نشان دهند، بلکه کارشان در سراسر جهان ديده شود. تنها راه پيش رو جشنواره است. چنين کارگرداني مي تواند دو کار انجام دهد:

الف: فيلم خود را روي يک DVD يا نوارVHS ضبط کرده و به انجمن سينماي جوانان ايران يا مرکز گسترش سينماي مستند و تجربي ببرد و بگويد که مي خواهد خود اثر يا حق پخش ملي يا حق پخش بين المللي آن و يا دو مورد آخر را به آن نهاد واگذار کند. واگذار کردن خود اثر به اين معني است که تمام اختيارات فيلم را در ازاي مبلغي به انجمن واگذار کنيد، پس انجمن صاحب فيلم شده، تهيه کننده آن محسوب مي شود و اثرتان را براي جشنواره ها ارسال مي کند. در اين صورت ديگر شما نمي توانيد فيلم را به جايي بفرستيد مگر بعد از هماهنگي با انجمن. واگذار کردن حق پخش ملي به اين معني است که شما تهيه کننده فيلم بمانيد و انجمن، اثر شما را براي جشنواره ها و رويدادهاي داخلي ارسال کند. در اين صورت شما نمي توانيد شخصاً اثر را به جشنواره هاي داخلي بفرستيد مگر بعد از هماهنگي با انجمن. شخصاً واگذار کردن اين حق را حداقل تا 10 ماه بعد از ساختن فيلم توصيه نمي کنم. چرا که جشنواره هاي داخلي تعداد اندکي هستند و خودتان مي توانيد فيلم را براي همه شان بفرستيد. اما اگر اين مسئوليت بر عهده انجمن باشد، آنها بر اساس تشخيص خود دست به گزينش مي زنند و کار به برخي جشنواره ها نمي رود. علاوه بر اين اگر فيلم در جايي موفقيتي کسب کرد بر اساس قرارداد، 25 درصد از درآمد حاصل از فروش و توزيع فيلم به انجمن تعلق مي گيرد. اما واگذار کردن حق پخش داخلي بعد از ده ماه بد نيست، چون شما فيلم را براي جشنواره هاي مورد نظر فرستاده ايد و ديگر حوصله پيگيري نداريد، جشنواره داخلي خاصي هم باقي نمانده و اگر انجمن بپذيرد، الباقي جشنواره هاي مُحتمل، بر گردن وي مي افتد. حق پخش بين المللي هم مثل حق پخش ملي است با اين تفاوت که جشنواره هاي خارجي را دربرمي گيرد. واگذار کردن اين حق هم همان ضعفي را دارد که واگذار کردن حق پخش ملي، يعني مسئله گزينش جشنواره ها و فيلم ها. اما اگر زبان انگليسي نمي دانيد سودمند است. مي توانيد به دو نهاد فوق الذکر برويد، آنها هم به شما فرمي مي دهند که در آن مشخصات خود و فيلمتان را مي نويسيد و با خيال راحت به خانه مي رويد و بعد از يک سال که پوسيديد هيچ کس به شما يک تلفن خشک و خالي هم نمي زند و اين يعني که براي فيلم شما تره هم خورد نمي کنند! شايد هم بعد از ده روز زنگ بزنند و بگويند فقط حق پخش ملي را پذيرفته اند. اين يعني مي توانيد جشنواره هاي خارجي را خودتان پيگيري کنيد و جشنواره هاي داخلي با انجمن. اگر حق پخش بين المللي را پذيرفته بودند، نوش جانتان! اين مُهر تأييدي است بر قوت فيلم.

براي واگذاري اين حقوق بايد به بخش بازرگاني مراجعه کنيد:

 بخش بازرگاني انجمن سينماي جوانان ايران:

تلفن: 88873114

ديگر تلفن هاي انجمن: 88773113-88773112

آدرس انجمن سينماي جوانان ايران: خيابان گاندي، کوي 19، پلاک 20

 بخش بازرگاني مرکز گسترش سينماي مستند و تجربي

تلفن: 88518117

ديگر تلفن هاي مرکز: 88511241-88511466-88511275

آدرس مرکز گسترش سينماي مستند و تجربي: خيابان شريعتي، ميدان شهيد قندي (پاليزي)، پلاک 17

معمولاً تا ساعت پنج عصر مي توانيد مراجعه کنيد. اطلاعات بالا در زمان نوشتن اين مطلب معتبر هستند و ممکن است در آينده به احتمال ضعيف، تغيير کرده باشند.

ب: شخصاً به جستجو در جشنواره هاي داخلي و خارجي بپردازد و فيلم را براي هر کدام که دلش خواست ارسال کند. مطالب بعدي تا حدودي در يافتن جشنواره ها و نحوه شرکت در آنها ياري رسان است.

جشنواره هاي داخلي:

براي مطلع شدن از جشنواره هاي داخلي، سايت www.shortfilmnews.com مي تواند منبع خوبي باشد. بد نيست هر چند روز يکبار سري به اين سايت بزنيد و اگر فراخوان جديدي اعلام شده بود آنرا از دست ندهيد. يا فراخوان و قوانين جشنواره را در خود سايت خواهيد ديد و يا لينک سايت رسمي جشنواره را مي بينيد و از آنجا فرم ورودي و قوانين را دريافت مي کنيد. اين سايت همچنين منبع خوبي براي مطلع شدن از اسامي برگزيدگان جشنواره هاي داخلي و گاهاً خارجي است. البته اين سايت، فراخوان صد در صدِ جشنواره ها را منتشر نمي کند و شايد جشنواره اي از دستتان دربرود. منتها منبع کامل تري سراغ ندارم.