نئورئالیزم (neorealism )

نئورئالیزم ،جنبش واقع گرای جدید رایج در سینمای ایتالیا در دهه 40 می باشد. در اصل به شیوه واقع گرای (versimo)سینمای ایتالیا بین سالهای 1913 تا 1916 بر می گردد . که فیلمهای ایتالیایی تحت تاثیر نوشته های رئالیست ادبیات سیسیلی قرن نوزدهم ،به مسائل انسانی بر زمینه های طبیعی می پرداخت .

سینمای بعد ازجنگ جهانی دوم در ایتالیا به صورت یک جور واکنش در مقابل فیلم های به اصطلاح تفریحی و مشغولیاتی سبک دوره فاشیست ،از نو به شیوه ای واقع بینانه رو آورد . در دوره رواج فاشیزم ،سینما یک جور وسیله سرگرمی پوچ و بی فکر در دست حکومت بود .موسولینی که سینما را منبر تبلیغاتی موثری میدانست به قصد ایجاد یک هالیوود دوم ،مرکز فیلمسازی رم "چینه چیتا " cine cita را در سال 1937 بوجود آورد.

اکسپرسیونیزم

جنبشی در هنر های گرافیک ،ادبیات ،تئاتر و سینما که در فاصله سالهای 1903 تا 1933 در آلمان شکوفا شد . هدف اصلی این جنبش نمایش دنیای درونی بشر ، مخصوصا عواطفی مثل ترس ،نفرت ،عشق و اضطراب بود .

   شروع اکسپرسیونیزم را در سینما با فیلم "دفتر دکتر کالیگاری "یا "اتاق دکتر کالیگاری "  das cabinet des dr caligari   اثر روبرت وینه می دانند.  بعضی از عناصر و جنبه های منعکس در این فیلم مثل دو گانگی حاکم بر روح بشر ،نیرو و جبر سرنوشت ، جاذبه موجودات و هیولاهای مادون انسانی مستقیما از سنت های ادبیات رومانتیک آلمان و بد بینی و روحیه دهشتزده  رایج در آن گرفته شده است. شکست آلمان در جنگ جهانی اول در رواج این تلخ کامی و بد بینی موثر بود . دست تنگیهای مالی نیز در بوجود آوردن شکل عینی و مادی این فیلمها نقش به سزایی بازی میکرد . مثلا به همین دلیل دکورهای فیلم دفتر دکتر کالیگاری پرده های نقاشی بود. و یا چون برق کم بود ناچار صحنه ها نور کمتری داده می شد .و فیلمها بیشتر تاریک بود.

   غرابت دکور و اشکال خارجی ،دیوارهایی با زوایای تیز و غیر معمول ،سایه های کج و مبالغه شده ،تاریکی حاکم برفضا و دستکاری عمدی در واقعیت ،وسایلی برای خبردادن از روحیه انسان و دنیای خوف آود،نومید ،جنون زده و پر اضطراب قهرمان فیلم بود.

بیشتر کارگردانهای سرشناس سینمای صامت آلمان در جنبش اکسپرسیونیستی شرکت داشتند و از خود سهمی به جا گذاشتند. روبرت وینه در سراسر این دوره فیلم دارد.